Muziek uit de natuur

Voor mij is muziek uit de natuur de mooiste muziek die er bestaat. Ik vraag mij soms af waarom mensen zoveel nood hebben aan luide gitaren en dreunende beats. Als je eens gewoon naar een mooi rustig plekje gaat in een bos of eender waar, sluit je ogen en luister naar de geluiden rondom jou. Dat is pas echte muziek!

Aloë Vera

… dat is mijn naam.

Aloë Vera van grote betekenis in de Islam

Het woord Aloë is afkomstig van het Arabische alloeh en dat betekent letterlijk schitterende, bittere substantie. Vera betekent waar in het Latijn en dat betekent dat Aloë Vera hele goede medicinale eigenschappen heeft. Aloë Vera heeft veel genezende eigenschappen. De Aloë Vera is voor de moslims bovendien het symbool voor geluk.

Ming Hua

Ming Hua is mijn vriend. Ik heb altijd al een zwak gehad voor Aziatische types. En wat mij ook aantrok in hem is dat hij toevallig les geeft in intuïtief schilderen. Een expressieve vorm van schilderen waar je je emoties of gedachten die niet altijd zichtbaar zijn toch op een zachte manier tastbaar kan maken. Volgens hem is het een vanuit jezelf werken, ipv  je denken, het is een ontmoeting met jezelf, je kern. Ming Hua kan zo mooi vertellen, ik kan er echt uren naar luisteren.

Eerste stappen

Mijn pa is altijd al een rustig persoon geweest, eigenlijk heel ons gezin ook. Als ik thuiskom  voel ik mij omringt door een oase van rust. Er zijn geen kitcherige beeldjes te zien in huis, geen felle kleuren, enkel een rustig interieur. Mijn ouders zien er ook iets anders uit dan andere mensen. Ze dragen linnen kledij en lopen het liefst op blote voeten. Ze vinden het zalig om de grond onder hun voeten te voelen. Nu wou mijn pa graag een cursus ‘Chakra’s’ volgen. Dat is een van de alternatieve therapieën die hem uitermate interesseren.

Chakra’s zijn energiecentra of zenuwknooppunten. Er zijn 7 hoofdchakra’s die elk corresponderen met een bepaalde trilling. Zo corresponderen chakra’s elk met een kleur en geluid. Als een chakra geblokkeerd is of te overmatig gesimuleerd, kunnen lichamelijke, emotionele en psychische klachten optreden. Als de chakra’s in evenwicht zijn kan de energie vrij doorstromen in ons hele lichaam. Met behulp van edelstenen kan de balans in de chakra’s hersteld worden.

Later zal ik hem daarin volgen en me ook toespitsen op alternatieve therapieën zoals, energetisch lichaamswerk, shiatsu, Bachbloesems en orgaanmassages.

Pokémon, Diddl, Me To You en andere fases

Rages, blijkbaar was ik er toch gevoelig aan. Hoe rare vuurspuwende, bliksemende wezentjes, muizen met veel te grote voeten en versleten beertjes zo’n invloed kunnen hebben op kinderen. Ik weet nog hoe ik diskettes vol propte met prentjes, met welke reden weet ik niet. Maar het hield me enorm bezig. Op school zaten we om ter best en om ter meeste Diddles en me to you’s te tekenen.

 

Geneviève Gauckler

De persoon waar ik mijn scriptie over schreef vorig semester. Haar manier van denken en de stijl van haar vele figuurtjes spreken mij enorm aan. Ze vindt het bijzonder dat de mens genoeg heeft aan een bolletje met twee stippen om er een gezicht in te herkennen. Hier speelt ze mee in haar werk. Zo zijn er de Yeah-mannetjes die eigenlijk niets meer zijn dan een zwarte bol met 2 stipjes en een paar armen en benen. Ze mogen nog zo simpel in elkaar zitten, toch tonen ze elk hun emoties en gevoelens. Verder maakt ze veel fotocollages en is ze bezig met typografie.

Sebastiaan

Sebastiaan is mijn vriend. Hij studeerde handelswetenschappen en werkt nu bij een bank. Een beetje het tegenovergestelde van mij, maar we vullen elkaar aan: hij doet de meer rekenkundige en zakelijkere kant en ik ben de creatieve kant. Het is wel interessant op die manier. Als ik hem vraag of hij soms geen idee heeft voor een opdracht komt hij met de meest gekke ideeën voor de dag. Hij begrijpt niets van kunst. Als hij dan een werk van Richard Long ziet dat bestaat uit stenen, zegt hij dat hij dat ook allemaal kan. Dan wil hij kunst maken van wc-brillen, de lichtgevende gevarendriehoek-knoppen uit de auto en nog van die dingen.

Het belangrijkste van alles is dat hij mij steunt in alles wat ik doe. En als het wat moeilijker gaat, motiveert hij mij terug om door te gaan.

Fnac

Wanneer ik in de Fnac kom kan ik gewoon niet voorbij de boekenafdeling, vooral het deel toegepaste kunst dan. Ik zou er uren kunnen blijven hangen om in de boeken te bladeren. Jammer dat boeken zo duur zijn, mijn verzameling zou anders al véél groter zijn. Maar af en toe trakteer ik mezelf eens.

Toegangsproeven

Zoals er nog mensen zijn die hier over schrijven, ga ik dat ook doen. Zonder die dingen zou ik hier dan ook niet gezeten hebben. Er was de keuze uit 3 scholen: Artevelde (naast VISO), St-Lucas of Kask. Ik had al half uitgemaakt dat ik zeker een master wou proberen halen. Dus ik focuste mij al op St-Lucas of Kask. Omdat Artevelde zo dicht bij de deur was, kregen we klassikaal, heel het 6de jaar, een infosessie over grafische technieken daar. Nu waren die mensen zo hard bezig te verkondigen dat als je naar een kunstschool zou gaan, je als grafisch vormgever nooit iets waard zou zijn (écht waar). Ze waren daar zodanig mee bezig dat ik niet eens gehoord heb wàt ze daar nu eigenlijk doen. Dus dat maakte me nog zekerder van mijn stuk dat Artevelde niets voor mij was.

Ik had al horen vertellen dat ze op het Kask iets menslievender waren dan op St-Lucas. Maar anderzijds kenden de mensen eerder St-Lucas dan Kask. Nu ik had al een gevoel dat ik liever naar het Kask zou gaan. Ik deed toch de 2 toegangsproeven, want stel dat ik er niet door was voor Kask, kon ik nog altijd naar St-Lucas. Op 2 paarden wedden zoals ze dat zeggen.

Ik was niet zeker van mijn stuk. Veel leerkrachten van VISO hadden me gewaarschuwd dat die scholen bijna geen VISO-studenten toelaten wegens te toegepast en dat deze al een eigen stijl zouden ontwikkeld hebben. Maar ik moest en zou het proberen, ik had immers geen plan-B. Ik zou niet geweten hebben wat ik anders zou willen studeren.

De eerste proef was in St-Lucas. We moesten foto’s trekken die ons karakter weerspiegelen. Ik had allemaal foto’s van verkeersborden waar ik dan een of andere karaktertrek aan gaf. Origineler kon niet dacht ik. Terplaatse kregen we dan een 2de opdracht: Maak een poster die je motivatie weergeeft met één van je foto’s. Ja, daar stond ik met mijn verkeersborden! Ik begon er maar aan gewapend met wrijflettertjes, pastelkrijt en de foto. Het was een foto met het teken van doodlopende straat. Ik trok de ‘baan’ op dat bord door en wrijfletterde: ‘de weg loopt nooit dood’. Omdat ik een doorzetter ben en niet snel zal opgeven. Toen ik rond mij keek en zag dat er vele mensen van kunstscholen kwamen, dacht ik dat het niet voor mij zou weggelegd zijn om toegelaten te worden. Toen kwam het gesprek en het oordeel over mijn foto’s:” Ze zijn wel cliché hé.” Tja, nu was het zeker: ik kom hier niet binnen. De volgende dag belde ik maar eens, je weet maar nooit. Na een wachttoontje zei de vrouw aan de andere kant: “Proficiat, je bent geslaagd!” Ja, ik was blij. Ik had al de zekerheid dat ik ergens mocht beginnen en het gaf me een beetje meer zelfvertrouwen om aan de tweede proef te starten.

Nu de proef op het Kask. Ontwerp een theezakje, amai lastig. Ik tekende een paar bloemetjes met bijtjes erbij. Ja, weg was de originaliteit! Dan de proef waarnemingstekenen. Ik dacht ik ga gewoon die doos tekenen, dat zal wel het gemakkelijkste zijn. Maar neen, ik bakte er niets van. Terwijl de mensen naast mij daar blijkbaar totaal geen last van hadden en mij maar aan het bekijken waren van oei, ga jij daarmee afkomen. Dan het motivatiegesprek, daar kwam het: Ah jij komt van het VISO, dan ga jij wel wat problemen hebben met tekenen. Na alles had ik weer het gevoel dat het niet goed kwam. De volgende dag had mijn bus enorme vertraging (hoe komt dat nu weer…) en miste net de bekendmaking van de resultaten. Ik liep snel naar de meneer daar vooraan, excuseerde mij en vroeg of ik er door was. “Ja, geslaagd.” ik moest het nog eens vragen voor toch zeker te zijn.

‘duistere’ tijden

Er was een tijd dat ik zot was van allstars met doodshoofden, Good Charlotte en jongens met zwart haar, vooral met een bles ! In die tijd spraken me de illustraties van Gris Grimly  aan, vrij duistere tekeningetjes. Ook de gitarist van Good Charlotte tekende in die stijl. Ik printte de illustraties uit en tekende ze ernaast gewoon na.

Nu kan ik deze stijl nog steeds appreciëren, alleen al de rest van de voorgaande opsomming is verdwenen.

http://www.madcreator.com/